10 Soruda A homely İdea

Bir önceki bohem ruhlu hikâyede yaşamdaki kimlik arayışlarımızı ve bu arayışların içinde kendimizi etiketlendirme isteğimizden bahsetmiştim. İnstagram’da herkesin fotoğrafçı, içerik üreticisi ya da influencer olması bir yana dursun, bir de her şey olabilecekken hiçbir şey olmamayı tercih eden bazı şahsı münhasırlar var ki, A homely İdea da bunlardan bir tanesi.

Profilinde görebildiğim tek bir fotoğrafı yok, ya yüzü gizlenmiş ya da kısmen görüntülenmiş. Ne kadarının kendini yansıttığından emin değilim. Sanki kaybolmuş da kendini arıyor muş gibi… İçimden bir ses, “Bu hikayenin içinde sen de olabilirsin” diyor bana. “Bir sor bakalım nereye gidiyor?”

Böylece, Her şey olmaya çalışıp hiçbir şey olamayan bu kıza yanındaki koltuğa talip olduğumu söylüyorum. İki kendini bilmez bu yolu birlikte yürüyüp yeni hikayeler yazarız fena mı diyorum. Ben cevaplarını bildiğimi sorular soruyorum o ise yanıtlıyor. Ve yeryüzünde aynı şeyleri hisseden, yaşayan ve arayan biri olarak, kendisiyle yollarımın kesişmesinden çok mutlu olduğum bu şahsın münhasır kişi, A Homely İdea ile siz de tanışın.

Bu zamana kadar neler olmaya çalıştın ve olmadı?

Bu zamana kadar cevrenin ‘bir sey’ dedigi bir suru sey olmaya calistim aslinda, cocuklugumdan bu yana bale, tenis, keman, resim, yoga akliniza gelen ne kadar kurs varsa hepsine katildim, sonunda da sayfamda ‘bio’ kisminda beni tanimlayan o cumle cikti ortaya : ‘her sey olmaya calisip hicbir sey olamayan kiz’ Aslinda temelinde benim bu basladigim hobilerin, kurslarin, meslek edinim cabalarinin sonunu getiremedigime inandigim icin, benden hicbir sey olmadi dedim 🙂  

Peki seni ne engelledi ve tüm bunlar olamadı?

Çok klişe ama beni engelleyen tek şey kendimdi, eşimden çok sık duyduğum cümle de hep bu ‘önüne engelleri kendin koyuyorsun’ der, bitirme azmimin, kendime olan inancımın yetersizliği başladığım şeylerin sonunu getirmememe neden oldu.

Öyleyse başlamak için daha ne bekliyorsun, ilhamın gelmesini mi?

Başlamak için ilhamım çok, benim devamını getirme gücüne ihtiyacım var!

Nasıl gelir peki, nelerden ilham alırsın?

Başlangıçtaki ilhamım çok fazla düşünmek, araştırmak, kurcalamaktan geliyor aslında. Yeni bir şeyler keşfetmek benim en büyük hobim, bugün bana ‘sence genç kalmak için neler yapabiliriz?’ de, yarın bütün konum, odak noktam ‘sağlıklı yaşam, gençlik vs.’ konular olur. Bir dakika sanırım buna ‘maymun iştahlılık’ diyorduk.

Peki, hiç bu zamana kadar hayatında hiç kendi potansiyeline yaklaştığını hissettiğin anlar oldu mu?

Yaklaşmak gereken nokta neresidir ki? Başkaları tarafından kabul görmek mi? Rakamlarla konuşmak mı? İçsel tatmin mi? Başarının tanımı veya hedefe ulaşmakla ilgili ise, bu sorunun bende net cevabı yok.

En çok ne olmak istedin ve olmadı?

En çok şunu bilmeliydim, insanın ihtiyacı olan hayata bağlayan, kendini mutlu edecek bir alan yaratması. Bahsettiğim bir ilişki, insanlara bağlanan umutlar anlamında değil. Bütün meselenin kendimizle ilgili olduğuna inanıyorum, neden buradayız? Ne yapıyoruz? Bu zamanı nasıl mutlu ve işe yaradığımız hissiyle geçiririz, ilgilendiğim kısım bu. İşkolik biri olmak değil, bir şeyler üretirken mutlu olmayı çok isterdim, boş oturmamak tek derdim bu. Olmadığına inandığım taraf ise, mevcutta mesleğimi sevmiyor ve yapmıyor olmam, bu yüzden olmadı diyebileceğim kısım bu.

Kendini hangi anlamda ifade etmek istiyorsun?

Kendimi ifade etmek istediğim alandan bir önceki kısımda bahsetmiş sayılabilirim, işe yarama hissi benim hayat motivasyonum, birilerine bir şeyi kanıtlamak değil derdim öyle olsa mevcut düzenimi bırakmazdım sadece mutlu olduğum işi bulabilmek istiyorum en net ifade ile.

Şu aralar üzerinde çalıştığın ya da denediğin bir proje var mı?

Şu aralar üzerinde çalışmak denemez ama Instagram sayfamda bir şeyler deniyor olmak hoşuma gidiyor, özellikle Post’lar altında ufak metinler yazmak içimdekileri dökme şansımı bulduğum bir alan diyebiliriz 🙂

Hayatına bakıp ta gıpta ettiğin biri var mı?

Hayatlarından ziyade beyinlerine gıpta ettiğim insanlar var 🙂 Ölünce kafanın içindekileri de yanında götürmek korkunç, o yüzden keşke diyorum beynini, bildiklerini aktarıp gitmeyi bulabilseler :))

Peki ileriden en çok ne için pişmanlık duyabilirsin sence ve bunun bertaraf etmek için geleceğe yönelik planların neler?

Hep söylerim hayatımdaki tek pişmanlığım 18 yaşındaki o sınavın tüm hayatımı etkileyeceğini bilmeden yaptığım yanlış seçimim. Şimdi 30 yaşındayım, çok geç mi? Bilmiyorum. İleride de 30 yaşındayken yapabilirdim çok pişmanım dememek için sanırım harekete geçmek şart 🙂

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply